~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...λέμε στους γείτονες μας - Κρατάμε τις γειτονιές μας ζωντανές....Δημιουργούμε Επιτροπές Γειτονιάς και οργανώνουμε γιορτές γνωριμίας μεταξύ μας στην γειτονιά ή στην πόλη μας
___________________________________________________________________________________________________

«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε
_________________________________________________________________________________________________

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...................................................... 2400 χρόνια από την γέννηση του μεγάλου μας φιλόσοφου Αριστοτέλη ...........................................

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016

Flora Graeca: Το μεγαλείο της ελληνικής χλωρίδας, σε μια αθηναϊκή έκθεση

Τα φυτά και άνθη της Ελλάδας, όπως αποτυπώθηκαν στο σπάνιο δεκάτομο βιβλίο του Άγγλου καθηγητή Βοτανολογίας Τζον Σίμπθορπ, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε σε μία εξαιρετική έκθεση που ξεκινά σύντομα στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη. Αυτή είναι η συναρπαστική ιστορία του πολύτιμου έργου «Flora Graeca».


Από την ΚΟΡΙΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟΡΗ
Η διευθύντρια της Γενναδείου Βιβλιοθήκης κ. Μαρία Γεωργοπούλου μας μιλάει για την έκθεση που θα ανοίξει τις πύλες της στις 8 Μαρτίου και για το ωραιότερο βιβλίο βοτανικής που κυκλοφόρησε ποτέ: το Flora Graeca. Στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη ετοιμάζουμε μια έκθεση για τη Flora Graeca, ένα δεκάτομο έργο το οποίο τυπώθηκε στην Αγγλία από το 1806 μέχρι το 1840 και αποτελείται από ζωγραφικές αναπαραστάσεις και επιστημονική ταξινόμηση χιλίων φυτών σχεδόν της ελληνικής χλωρίδας. 
Scabiosa pterocephala, πίν. 113. Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO 

Ποιο είναι, όμως, το ενδιαφέρον αυτού του βιβλίου και γιατί στήνουμε μια ολόκληρη έκθεση γύρω απ' αυτό; Αυτό το βιβλίο βασίζεται στα ταξίδια του Τζον Σίμπθορπ, (1758-1796), ενός Άγγλου καθηγητή Βοτανικής στην Οξφόρδη, και μάλιστα από την ηλικία των 24 ετών. Βρισκόμαστε στον 18ο αιώνα, την εποχή του Διαφωτισμού, την περίοδο που οι επιστήμες έχουν πάρει μια διαφορετική βάση και τροπή και η Ελλάδα, που είναι ένα κομμάτι της Ευρώπης που δεν είναι ευρέως γνωστό στους επιστήμονες, αρχίζει να γίνεται πόλος έλξης. 

Scabiosa pterocephala, πίν. 113. Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Οι πρώτοι περιηγητές-αρχαιοδίφες έρχονται στην πατρίδα μας τον 17ο αιώνα – όπως είναι αναμενόμενο, το πρώτο που τους ελκύει είναι τα αρχαία μνημεία. Στα τέλη του 18ου αιώνα όμως, λόγω της προόδου των επιστημών και της ανάπτυξης της Αρχαιολογίας, φθάνουν στην Ελλάδα επιστήμονες και καλλιτέχνες για να μετρήσουν, να καταγράψουν και να ταξινομήσουν. 
Για παράδειγμα, οι Άγγλοι Τζέιμς Στιούαρτ και Νίκολας Ρεβέτ μελέτησαν λεπτομερώς αρχαία μνημεία στην Ελλάδα από το 1751 έως το 1754, που τα δημοσίευσαν στο μεγαλειώδες έργο τους Οι αρχαιότητες των Αθηνών. Αυτοί οι δέκα τόμοι, της Flora Graeca, είναι τεράστιοι, το εγχείρημα ήταν πάρα πολύ ακριβό και πάρα πολύ χρονοβόρο – όλες οι γκραβούρες είναι επιχρωματισμένες στο χέρι. Η ποιότητα των σχεδίων του Μπάουερ είναι καταπληκτική, το έργο είναι απλώς υπέροχο. 

Η έκθεση ουσιαστικά αρχίζει με τη σύνδεση με την αρχαιότητα, με το υπόβαθρο πάνω στο οποίο βασίστηκε ο Σίμπθορπ. Ξεκινά με αναφορές στον φιλόσοφο Θεόφραστο και δείχνει την πρώτη έντυπη έκδοση των Απάντων του στη Βασιλεία το 1541. Ο Θεόφραστος κάνει μια καταγραφή των φυτών, ως φιλόσοφος και βοτανολόγος, που είναι πάρα πολύ σημαντική στην αρχαιότητα, ενώ ο γιατρός Διοσκουρίδης μελετά το πιο ιατρικό κομμάτι με το Περί Ύλης Ιατρικής. Οι επισκέπτες της έκθεσης θα μπορέσουν να θαυμάσουν την έκδοση του έργου αυτού το 1518 από τον διάσημο τυπογράφο ελληνικών βιβλίων στη Βενετία, Άλδο Μανούτιο. 
Έτσι, ανοίγουμε με μια ενότητα που θυμίζει ότι η γνώση της ιατρικής χρήσης των βοτάνων είναι πάρα πολύ σημαντική – κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ήταν κάτι που έμοιαζε σχεδόν με μαγεία. Θα ανοίξουμε, μάλιστα, τη Flora Graeca στη σελίδα του μανδραγόρα, ενός φυτού που έχει πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες –χρησιμοποιόταν ως αναισθητικό και πίστευαν ότι βοηθούσε τις γυναίκες να συλλάβουν αρσενικά παιδιά–, για να δείξουμε ότι αυτά τα βότανα τα χρησιμοποιούσαν συνεχώς από την αρχαιότητα μέχρι τον Μεσαίωνα για συγκεκριμένους λόγους. Τα αρχαία αυτά κείμενα ουσιαστικά έβαλαν τις βάσεις της βοτανικής επιστήμης κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης. 
Σε αντιπαράθεση με αυτά έχουμε ένα χειρόγραφο του 18ου αιώνα που ανήκει στη συλλογή της Γενναδείου και περιλαμβάνει γιατροσόφια – τέτοια χειρόγραφα υπάρχουν πάρα πολλά. Στις παράλληλες εκδηλώσεις που θα κάνουμε, μάλιστα, θα μας μιλήσει γι' αυτό η Πόπη Σεριάτου, μια ερευνήτρια που κάνει τη διατριβή της πάνω στην ιστορία της Ιατρικής γύρω στα 1800 και προσπαθεί να καταλάβει πώς η εμπειρική ιατρική του λαού μεταφέρθηκε στους γιατρούς γύρω στα 1800. Στη συνέχεια, δείχνουμε τους επιστήμονες που είχαν έρθει ήδη στην Ελλάδα. 
Τον Πιερ Μπελόν που επισκέφθηκε την Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου το 1546-9, τον Τουρνεφόρ (στα 1700), τον Λινναίο, ο οποίος εκδίδει το βιβλίο ενός μαθητή του (του Hasselquist) για τα ελληνικά φυτά, χωρίς όμως να έχει ταξιδέψει ο ίδιος εδώ. Μπορεί, λοιπόν, να καταλάβει κανείς πώς η ελληνική χλωρίδα μπαίνει ουσιαστικά στην επιστημονική σκέψη των Ευρωπαίων. Το επόμενο κομμάτι της έκθεσης προσπαθεί να δείξει την παράλληλη σχέση που έχουν οι περιηγητές που έρχονται να δουν τις αρχαιότητες με τους επιστήμονες που έρχονται να καταγράψουν τα φυτά. Ήδη, από τους πρώτους περιηγητές που φτάνουν στην Ελλάδα, ο Σπον έρχεται μαζί με τον Γουέλερ (1675-6), ο οποίος είναι γιατρός και ενδιαφέρεται πάρα πολύ για τα φυτά της Ελλάδας, ενώ παράλληλα βλέπουμε ότι και ο Σίμπθορπ ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το τοπίο και τον χώρο. Καθένας από τους τόμους, μάλιστα, έχει στην αρχή μια καταπληκτική γκραβούρα που δείχνει έναν τόπο με μια σύνθεση φυτών από την περιοχή – ανάμεσά τους και ο Παρνασσός, τον οποίο θα δείξουμε. Η ιδέα του τοπίου, του περιβάλλοντος, των φυτών, δεν είναι ξένη με την Ελλάδα, παρόλο που έχουμε συνηθίσει να δίνουμε έμφαση μόνο στα αρχαία μνημεία. Οι περιηγητές που βλέπουν το τοπίο έχουν άμεση σχέση με τους επιστήμονες. Την εποχή που τυπώνεται η Flora Graeca, για παράδειγμα, αποβιβάζεται μια αποστολή στην Πελοπόννησο (1827). Οι Γάλλοι αποσκοπούν στο να διώξουν τον Ιμπραήμ και να βοηθήσουν τους Έλληνες να στήσουν το νέο τους κράτος, αλλά, ακολουθώντας τη λογική του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο παλαιότερα, στέλνουν δεκαεπτά επιστήμονες από τη Γαλλία για να καταγράψουν τον φυσικό χώρο. Γνωρίζουμε περισσότερο τις εξαιρετικές αποτυπώσεις των αρχαίων μνημείων που έχουν κάνει, ένας από τους τόμους τους, όμως, έχει να κάνει με τη Βοτανική, οπότε πάλι βλέπουμε ότι για τους Ευρωπαίους είναι ένα κομμάτι πολύ σπουδαίο.
 Επειδή το πιο σημαντικό σε ένα ταξίδι σαν του Σίμπθορπ είναι να φτάσει κανείς στον τόπο, να καταγράψει το υλικό και να μαζέψει δείγματα, στην έκθεση θα συμπεριλαμβάνεται κάποιο ενδεικτικό υλικό δειγμάτων από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, ενώ θα δείξουμε και κάποια φυτά τα οποία βρήκε και ονόμασε πρώτος ο Σίμπθορπ. Μάλιστα, παρόλο που βρήκε και ονόμασε πολλά φυτά, μόνο τρία-τέσσερα φέρουν το όνομά του, όπως η tulipa sibthorpiana. Δίπλα στα επιστημονικά δείγματα θα εκθέσουμε και ένα φυτολόγιο από το Αρχείο του Ιωάννη Γενναδίου. Του το έκανε δώρο γενεθλίων η μητέρα του Άρτεμις Βενιζέλου-Γενναδίου το 1880. Στην πρώτη σελίδα μια οικογενειακή φωτογραφία περιστοιχίζεται από άνθη, ενώ άλλες σελίδες έχουν όμορφα διακοσμημένες συνθέσεις με αποξηραμένα άνθη. 
Ενδιαφέρον για τα φυτά υπήρξε και σε τοπικό επίπεδο και εμείς έχουμε την ευτυχία να διαθέτουμε ένα εκπληκτικό λεύκωμα που φιλοτεχνήθηκε το 1810 περίπου στην Κέρκυρα – υπάρχουν κι άλλα παρόμοια για τα Ιόνια νησιά. Πρόκειται για έναν κώδικα ζωγραφισμένο στο χέρι για τα φυτά της Κέρκυρας, έργο ενός Άγγλου ονόματι Scola για τον λόρδο του Γκίλφορντ, που είχε σχέση με την επιστημονική κατάρτιση της Κέρκυρας υπό αγγλική κυριαρχία. Είναι όλο ψηφιοποιημένο, οπότε οι επισκέπτες θα μπορέσουν να το «ξεφυλλίσουν» με την άνεσή τους στις ειδικές οθόνες στο Αναγνωστήριο.
 Το βιβλιαράκι αυτό, όπως και η Flora Graeca, δείχνει πώς ένα μικρούλι φυτό παίρνει μεγάλη αξία και αίγλη όταν τοποθετηθεί στο μέσο της σελίδας και ζωγραφιστεί σε μεγάλη κλίμακα. Άλλωστε, μετά τον Σίμπθορπ, ο οποίος δημιούργησε βοτανικό κήπο στην Οξφόρδη, πολλά από τα μεσογειακά φυτά «μεταναστεύουν» και αρχίζουν να καλλιεργούνται στην Αγγλία. Κάποια από αυτά εξακολουθούμε να τα συναντάμε εκεί μέχρι σήμερα, ως αποτέλεσμα των πρώτων βοτανικών κήπων που εκείνοι δημιούργησαν. 
Η Νεωτερική Γεωγραφία των Γρηγορίου Κωνσταντά και Δανιήλ Φιλιππίδη, ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του Ελληνικού Διαφωτισμού που εκδόθηκε στη Βιέννη το 1791 και το πρώτο ελληνικό βιβλίο γεωγραφίας, το οποίο και θα εκθέσουμε, δείχνει ότι και οι Έλληνες ενδιαφερόντουσαν για τα φυτά της πατρίδας τους, στον βαθμό που κάτι τέτοιο ήταν δυνατόν. Η έκθεση περιλαμβάνει και ένα Φυτολογικό Λεξικό που δημοσιεύθηκε το 1914 από τον αδελφό του Ιωάννη Γενναδίου, Παναγιώτη, φυσικό και βοτανολόγο, το οποίο βασίστηκε στο Flora Graeca και δείχνει τη μεγάλη επιρροή του έργου. Τέλος, θα ασχοληθούμε με την αισθητική της βοτανικής αναπαράστασης και την ιδέα τού τι σημαίνει να ζωγραφίζεις κάτι το οποίο πρέπει να έχει πιστότητα, στην πορεία όμως γίνεται έργο τέχνης – κάτι που ισχύει για τις ζωγραφιές του Μπάουερ, με αποτέλεσμα το Flora Graeca να θεωρείται το ωραιότερο βιβλίο Βοτανικής που κυκλοφόρησε ποτέ. 
Η σπάνια και γεμάτη κρυμμένους θησαυρούς ελληνική χλωρίδα, που αντικατοπτρίζει τον πλούτο και την ποικιλότητα του φυσικού κόσμου της Μεσογείου, θα είναι, λοιπόν, το θέμα αυτής της έκθεσης γύρω από τον καταπληκτικό αισθητικό πλούτο της Flora Graeca. Η έκθεση απευθύνεται στο ευρύ κοινό και σε μαθητές με σκοπό τη διάδοση της συναρπαστικής ιστορίας των ταξιδιών του Σίμπθορπ, τη μετάδοση της αγάπης του για τον φυσικό πλούτο που μας περιβάλλει και την κατανόηση της λεπτής ισορροπίας και σχέσης φύσης και ανθρώπου. 
~~~~~~~~~~
Ένα πλήθος παράλληλων εκδηλώσεων, διαλέξεων, ξεναγήσεων, σεμιναρίων ακόμη και βοτανικής ζωγραφικής θα πλαισιώσουν την έκθεση. «Flora Graeca» Εγκαίνια 8 Μαρτίου Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, Σουηδίας 61. 
Δευτέρα 9:00 - 17:00 Τρίτη 9:00 - 17:00 Τετάρτη 9:00 - 17:00 Πέμπτη 9:00 - 20:00 Παρασκευή 9:00 - 17:00 Σάββατο 9:00 - 14:00 Mέχρι 30 Ιουνίου, είσοδος ελεύθερη.

__________________
Πηγή: www.lifo.gr

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2016

20.000 οι άστεγοι στην Ελλάδα με τον αριθμό συνεχώς να αυξάνεται!

Ιπποκρατης Μακρακης .
Η ΜΚΟ «Κλίμακα» λέει πως η αυξητική τάση του πληθυσμού των αστέγων κυμαίνεται από 20% ως 25%. Οι άνθρωποι της «Κλίμακας», που ασχολούνται πολλά χρόνια με τους άστεγους, εκτιμούν πως σε όλη την Ελλάδα οι άνθρωποι που κοιμούνται στον δρόμο, σε αποθήκες, εγκαταλελειμμένα κτίρια, ξενώνες κ.λπ. είναι περίπου 20.000, ενώ πολλοί περισσότεροι κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους. Ολοι, πάντως, οι εμπλεκόμενοι συμφωνούν πως εκτός από ποσοτική η διαφορά πια είναι και ποιοτική.
«Αλλάζει το προφίλ των ανθρώπων που διαβιούν στον δρόμο ή σε ακατάλληλες συνθήκες στέγασης. Ανθρωποι που μέχρι τώρα μπορούσαν, έστω και με δυσκολία, να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση λόγω ανεργίας, χαμηλών ή ανύπαρκτων εισοδημάτων και αδυναμία στήριξης από την οικογένεια. Πρόκειται για άτομα παραγωγικών ηλικιών, νέοι με μισθούς 500 ευρώ, άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους λίγο πριν από τη σύνταξη.
Το ίδιο νυχτερινό σκηνικό....Μια κουβέρτα, ένα πρόχειρο στρωσίδι και μια γωνία σε έναν δρόμο για χιλιάδες ανθρώπων πού δεν έχουν που να στεγαστούν...
Σε σύγκριση με τον παραδοσιακό πληθυσμό των αστέγων έχουν μέτριο ως υψηλό μορφωτικό επίπεδο, δεν παρουσιάζουν προβλήματα ψυχικής υγείας, εξαρτήσεις ή προβλήματα παραβατικότητας», σημειώνουν οι ειδικοί της «Κλίμακας». Αλλά και ο κ. Αποστολόπουλος βλέπει στο Ιδρυμα Αστέγων νέους και ανθρώπους που ήταν κάποτε επιχειρηματίες να ζουν στην εξαθλίωση. «Εμφανίζονται με καμπαρντίνες, ακόμη και με λάπτοπ στο χέρι και ζητούν φαγητό και στέγη»…

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015

Οι πλανωδιοι της Αθηνας,

...από τα παλιά χρόνια στην Αθήνα









ο εμπορος,
ο ακονιστης,
ο μπαλωματης,
ενας γαλατας στην Πλακα,
ο καλαθοπλεκτης,
ο νερουλας,
ο παπουτσής,
ο ψιλικατζης με κοστουμι, γραβατα και καπελο (κυριλε) και
ποσοι αλλοι συνεθεταν την τοτε γλυκια και πιο ανθρωπινη Αθηνα!!!
Οι φωτογ: Απο τη μηχανη του χρονου.

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015

H Γαύδος και οι άνθρωποί της, “Στο πέρασμα των χρόνων”:




To όμορφο νησί της Γαύδου το νοτιότερο νησί της Ευρώπης βρίσκεται 26 ναυτικά μίλια (48 χιλιόμετρα) νότια της Χώρας Σφακίων και η έκτασή του είναι 29 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού είναι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, μόλις 98. Επί της ουσίας, λιγότερο από 50 άνθρωποι ζουν στο νησί.
Οι τουριστικές υπηρεσίες στο νησί είναι στοιχειώδεις, παρόλα αυτά το καλοκαίρι, το σύνολο των ανθρώπων στο νησί μπορεί να ξεπεράσει και τους 3.500, οι περισσότεροι των οποίων είναι κατασκηνωτές. Το λιμάνι που δέχεται τα πλοία είναι ο Καραβές, ενώ η πρωτεύουσα του νησιού είναι το Καστρί. Οι οικισμοί του νησιού είναι πέντε συνολικά και το νοτιότερο κατοικημένο χωριό, ονομάζεται Βατσιανά, με συνολικό πληθυσμό 23 κατοίκων.
Στις φωτογραφίες που σας παρουσιάζουμε και τις οποίες αντλήσαμε από τη σελίδα στο facebook Γαύδος, Κρήτη, Χανιά, αναδύεται η Γαύδος όπως ήταν και εν πολλοίς όπως και σήμερα παραμένει, με τις ομορφιές και τους ανθρώπους της στο προσκήνιο.
Τις φωτογραφίες ακολουθεί κείμενο σχετικά με την ιστορία του νησιού αλλά και την καταγραφή του από τον Όμηρο ως “Ωρυγία”, το νησί της Καλυψούς.


Ιστορία

Η Γαύδος ήταν κατοικημένη από τη Νεολιθική εποχή. Το νησί έχει ταυτιστεί με την Ωγυγία, όπου η Καλυψώ κρατούσε τον Οδυσσέα αιχμάλωτο. Αρχαιολογικές έρευνες έχουν τεκμηριώσει πως η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε παρουσία στο νησί. Οι Ρωμαίοι έκαναν κατάχρηση της χλωρίδα του νησιού, προκαλώντας έτσι μια διαδικασία αποσάρθρωσης που συνεχίζεται ως σήμερα.
Ο Απόστολος Παύλος πέρασε από την υπήνεμη πλευρά του νησιού, κατά τη διάρκεια του τελικού ταξιδιού του προς τη Ρώμη. Αφού εγκατέλειψε την Κρήτη, μια καταιγίδα, έβγαλε το πλοίο του εκτός πορείας, με αποτέλεσμα να περάσει δίπλα από τη Γαύδο. Το γεγονός αυτό έχει καταγραφεί στις Πράξεις 27:16.
Αργότερα, τον καιρό της Βυζατινής αυτοκρατορίας, το νησί είχε περίπου 8000 κατοίκους (900 – 1000 μ.Χ.), με τρεις επισκόπους και έναν αρχιεπίσκοπο. Τον καιρό της οθωμανικής ηγεμονίας, που κράτησε από το 1665 ως το 1895, η Γαύδος ήταν γνωστή ως Γότζο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο πληθυσμός μειώθηκε σταδιακά στους 500 κατοίκους, το 1882. Αναφορά στους Σαρακηνούς, έχει διασωθεί στο νησί – μια παραλία ονομάζεται Σαρακήνικο.
Τη δεκαετία του 1930 το νησί υπήρξε τόπος εξορίας για τους κομμουνιστές. Περισσότεροι από 250 άνθρωποι εξορίστηκαν στη Γαύδο, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων ηγετικών μελών του Κομμουνιστικού κόμματος, όπως ο Μάρκος Βαφειάδης και ο Άρης Βελουχιώτης. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι συμμαχικές δυνάμεις μετέφεραν μερικά στρατεύματα στη Γαύδο, μετά τη νική των Γερμανών στη Μάχη της Κρήτης[2].
Η αστικοποίηση που έλαβε χώρα τη δεκαετία του ’60 στην υπόλοιπη Ελλάδα, είχε ήδη αρχίσει από τη δεκαετία του ’50 στη Γαύδο. Σε αυτή την περίοδο, οι νησιώτες αντάλλαξαν τη γη τους στη Γαύδο με πρώην τουρκική γη στην Κρήτη, η οποία είχε γίνει διαθέσιμη για ανταλλαγή από το κράτος. Κατά την εποίκησή τους στην Κρήτη, ίδρυσαν μια νέα κοινότητα, τα Γαυδιώτικα.
Ακολουθώντας χρόνια απομόνωσης, το 1996, η Γαύδος αναδείχθηκε μέσω των ΜΜΕ. Σε μια άσκηση του ΝΑΤΟ, η Γαύδος υπήρξε εστία αμφισβήτησης, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Έπειτα από αυτό το γεγονός, ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κώστας Σημίτης, επισκέφθηκε το νησί και ανακοίνωσε ένα πενταετές σχέδιο ανάπτυξης της Γαύδου, κόστους 1,5 εκατομμυρίων ευρώ.
Στις 30 Ιουλίου του 2001, σε πανηγυρικό κλίμα, ο τότε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, εγκαινίασε ένα κέντρο τηλεϊατρικής για τη Γαύδο, ένα νησί που δεν είχε ποτέ γιατρό. Το όνειρο για τους κατοίκους κράτησε μόλις μία ημέρα, καθώς την αμέσως επόμενη αφαιρέθηκαν και απομακρύνθηκαν γεννήτριες και εξοπλισμός. Επισήμως, οι κάτοικοι θα μάθαιναν πως οι υποδομές του νησιού δεν μπορούσαν να παρέχουν την απαραίτητη ηλεκτρική ισχύ!
Το 2002, το νησί ξαναήρθε στο προσκήνιο, λόγω των συλλήψεων κάποιων μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη.
Στη Γαύδο εδώ και 17 χρόνια βρίσκεται και μία ομάδα Σοβιετικών επιστημόνων που εγκαταστάθηκε για να αναζητήσει, στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης, το νόημα της ζωής, μέσω της φιλοσοφίας και του κοινοβιακού τρόπου ζωής. Σήμερα, στο κοινόβιο φιλοξενούνται ένας συγγραφέας από τη Γερμανία, μια δασκάλα από την Ελβετία, μια γεωγράφος και ένας φυσικός από την Ουκρανία, ένας μηχανικός από την Πολωνία.
Στη Γαύδο όμως έχει και το πρόσωπο της κρίσης. Πρωταγωνιστές άνθρωποι της διπλανής πόρτας, θύματα της οικονομικής κρίσης που άφησαν τα αστικά κέντρα της ανεργίας και της ανέχειας και μένουν μόνιμα σε σκηνές στην παραλία του Αγιάννη.
Σήμερα, η Δήμαρχος Ευαγγελία Καλλινίκου, η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στην ιστορία της Γαύδου δίνει ένα μεγάλο αγώνα ανάδειξης των προβλημάτων του νησιού αλλά και των προοπτικών.
«Δουλειά και πάλι δουλειά, αυτό είναι το μότο μας για μια καλύτερη Γαύδο», αναφέρει η κ. Καλλινίκου που δε διστάζει να συγκρουσθεί με ισχυρά συμφέροντα για να προασπίσει τους πολίτες και τον τόπο της.

Γαύδος , η Ομηρική «Ωγυγία» το νησί της Καλυψούς

Μέσα απ’ τα βάθη των αιώνων, τους στίχους του Ομήρου και τα ζεστά νερά του Λιβυκού μοιάζει ν’ αναδύεται η Γαύδος. Μυστηριώδης, απόμακρη, γοητευτική, γεμάτη θρύλους και ιστορία. Σ’ αυτήν την Ομηρική «Ωγυγία», έριξαν οι άνεμοι τον θρυλικό θαλασσοπόρο τον Οδυσσέα.
Εφτά χρόνια έμεινε εκεί, αιχμάλωτος στην αγκαλιά της Καλυψούς, μακριά από τους δικούς του.
Ας ανατρέξουμε κι εμείς για λίγο στους στίχους του Ομήρου, μέσα από την θαυμαστή μετάφραση της Οδύσσειας του Γεωργίου Ψυχουντάκη.

Γράφει ο Όμηρος για το νησί της Ωγυγίας και την Καλυψώ:
«ΤΗΣ ΩΓΥΓΊΑΣ ΤΟ ΝΗΣΊ ΣΤΑ ΠΈΛΑΓΑ ΜΑΚΡΙΆ ΝΑΙ
ΚΙ ΕΚΕΊ ΜΙΑ ΦΟΒΕΡΉ ΘΕΆ ΤΗΝ
ΚΑΤΟΙΚΙΆ ΤΗΣ ΈΧΕΙ,
ΔΌΛΟΥΣ ΓΕΜΆΤΗ, ΤΑ’ ΆΤΛΑΝΤΑ
ΚΌΡΗ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΤΈΧΕΙ,
Η ΚΑΛΥΨΏ, ΠΟΥ ΤΑ ΜΑΛΛΙΆ
ΠΛΈΚΕΙ ΌΜΟΡΦΑ ΚΙ ΑΦΉΝΕΙ
ΚΙ ΟΥΔ’ ΆΝΘΡΩΠΟΣ, ΟΥΔΈ
ΘΕΌΣ ΠΙΚΟΙΝΩΝΙΆ Μ’ ΕΚΕΊΝΗ…
ΔΙΗΓΕΊΤΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΈΤΕΙΈΣ ΤΟΥ Ο ΟΔΥΣΣΈΑΣ, ΑΠΌ ΤΟ ΝΗΣΊ ΤΗΣ ΩΓΥΓΊΑΣ…
«ΚΙ ΕΊΚΟΣΙ ΜΈΡΕΣ, ΩΣ ΤΑ ΨΕΣ,
ΣΤΟ ΠΈΛΑΓΟΣ ΤΟ ΜΑΎΡΟ
ΠΆΛΕΥΑ ΜΕ ΤΑ ΚΎΜΑΤΑ,
ΣΤΕΡΙΆ ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΝΑ’ ΒΡΩ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ’ ΑΈΡΕΣ ΤΣΙ ΣΦΟΔΡΟΎΣ
ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΏΣ ΜΕ ΣΈΡΝΑΝ
ΑΠ’ ΤS ΩΓΥΓΊΑΣ ΤΟ ΝΗΣΊ ΚΙ
ΑΛΆΡΓΟ Μ’ ΕΠΗΓΑΊΝΑΝ»

Δεν παραλείπει ο Όμηρος ν’ αναφερθεί στους χαρακτηριστικούς κέδρους του νησιού:
«ΒΓΉΚΕ ΚΙ ΕΠΆΤΗΣΕ ΣΤΗ ΓΗ
ΚΑΙ ΜΈΣΑ ΣΓ’ ΆΝΤΡΟ ΕΜΠΉΚΕ
ΤΗΣ ΠΛΕΞΟΥΔΆΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΛΉΣ
ΤΗΣ ΝΎΦΗΣ , ΚΑΙ ΤΗ ΒΡΉΚΕ,
ΠΟΥ ΘΥΈΣ ΣΚΙΣΜΈΝΕΣ ΣΤΗ
ΓΩΝΙΆ ΚΑΙ ΚΈΔΡΟΥΣ Η ΦΩΤΙΆ
ΤΟΥΣ ΜΟΣΚΟΒΟΛΟΎΣΕ ΤΟ ΝΗΣΊΝ
ΑΠΌ ΤΗ ΜΥΡΩΔΙΆ ΤΟΥΣ.»

Εκεί λοιπόν στην τοποθεσία «Ερρικιάς» του Σαρακήνικου, όπου παλαιότερα υπήρχαν ερειπωμένες μαρμάρινες κολώνες, τοποθετούν οι Γαυδιώτες το σπήλαιο της νύφης.
Η πανούργα κόρη του Άτλαντα, αγάπησε τον Οδυσσέα και θέλησε να τον κρατήσει για πάντα εκεί, σύντροφο στη μοναξιά του ερημικού νησιού της.
Επιτέλους όμως λυπήθηκαν οι Θεοί τον χιλιοβασανισμένο Οδυσσέα κι έστειλαν τον μαντατοφόρο Ερμή, να πει στην Καλυψώ να τον αφήσει.

Να πως το περιγράφει ο Όμηρος:
«ΣΤΗΣ ΩΓΥΓΊΑΣ ΤΟ ΝΗΣΊ ΝΑ
ΠΈΨΟΥΜΕ ΝΑ ΠΗΑΊΝΕΙ
ΤΟΝ ΑΡΓΟΦΌΝΟ ΤΟΝ ΕΡΜΉ, Μ’
ΌΛΩΝ ΤΗ ΘΈΛΗΣΉ ΜΑΣ,
ΤΣΗ ΚΑΛΟΠΛΕΞΟΥΔΗΣ ΝΑ ΠΕΙ
ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΉ ΒΟΥΛΉ ΜΑΣ.
ΝΑ ΠΕΙ ΤΣΗ ΝΎΦΗΣ ΚΑΘΑΡΆ
ΠΩΣ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΠΑΣΚΊΣΕΙ
ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΚΑΡΤΕΡΌΨΥΧΟ
ΔΥΣΣΈΑ ΠΙΑ Ν’ ΑΦΉΣΕΙ.»

Είναι στ’ αλήθεια όμως η Γαύδος το Νησί της Καλυψούς;
Είναι αυτή η θρυλική Ομηρική Ωγυγία;
Αυτό αναφέρει ο μεγάλος ποιητής και γραμματικός Καλλίμαχος ο Κυρρηναίος, που έζησε από το 310 ως το 240 π.χ. και συνδέει την Γαύδο με την αρχαία Ωγυγία.
Ο Πτολεμαίος Κλαύδιος, ο μεγαλύτερος γεωγράφος της αρχαιότητας, ονομάζει το νησί «Καύδο».
Ο Ιεροκλής την αναφέρει ως «Κλαύδο» και ο Λατίνος συγγραφέας Πλίνιος στην «Φυσική Ιστορία» του (Nat. Hist. IV, 61) αναφέρει το νησί με το όνομα «Gaydos».
Υπάρχουν βέβαια και πολλοί που αμφισβητούν την ακρίβεια των περιγραφών και των γεωγραφικών θέσεων του Ομήρου και τοποθετούν τη Γαύδο είτε στη Μάλτα είτε στη Σικελία ή ακόμη και στο Γιβραλτάρ, με το σκεπτικό, ότι τα ομηρικά έπη παρεμβάλλουν μύθους και παραδόσεις.
Ας δούμε όμως μερικά ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα.
Στην Δυτική Κρήτη κατ’ αρχήν παρουσιάζονται οι μεγαλύτερες τρικυμίες απ’ όλη την Μεσόγειο, και εκεί έχουν συμβεί τα περισσότερα ναυάγια από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα.
Και ο Όμηρος άλλωστε τοποθετεί το ναυάγιο του στόλου του Μενελάου ανατολικά της Γαύδου προς τον κάβο Λύτινα.
Στην Γαύδο ναυάγησε το 64 μ.Χ. ο Απόστολος Παύλος καθώς και οι 99 ΄Αγιοι Πατέρες.

Οι Φοίνικες που όργωναν με τα καράβια τους τη Μεσόγειο, είχαν αποκτήσει πολλές εμπειρίες από τις θυελλώδεις τρικυμίες αυτού του τόπου. Γι’ αυτό και ίδρυσαν αποικία στην Δυτική Κρήτη, στην Αράδενα Σφακίων, όπου κατάφευγαν ασφαλώς σε ώρες κινδύνου.
Τις ορμητικές θύελλες στο νησί της Ωγυγίας περιγράφει ο Όμηρος στην ραψωδία ζ, 172 «κραιπναί τε θύελλες νήσου απ’ Ωγυγίης».
Είναι επίσης εξακριβωμένο, ότι η πιο βαθιά θάλασσα της Μεσογείου είναι στην περιοχή της Γαύδου. Είναι λογικό λοιπόν η Καλυψώ, που συμβόλιζε τη βαθύτητα των θαλασσών, να τοποθετείται εκεί.
Πρέπει τέλος να σημειωθεί, ότι η «Ωγυγία», ως αχαϊκό τοπωνύμιο, θα ήταν αναμφίβολα αποικία των Αχαιών της Κρήτης. Ως αποικία των Αχαιών λοιπόν, δεν έχει καμιά θέση στο Γιβραλτάρ ή στην Ιταλία αλλά στην Δυτική Κρήτη, όπου υπάρχουν και οι περισσότερες αχαϊκές αποικίες.
Ας παρακολουθήσουμε όμως με τη βοήθεια της Γλωσσολογίας την ετυμολογική εξέλιξη του ονόματος.
Το αρχικό όνομα ήταν ΩΓΥΓΙΗ (αχαϊκό) και είχε θέση επιθέτου. Αργότερα έγινε ΩΓΥΓΙΑ (δωρικό). Μια απλή μετάθεση του Ω μετατρέπει το δωρικό όνομα σε ΓΩΥΓΙΑ. Εδώ αμέσως σχηματίζεται η ιωνική δίφθογγος ΩΥ = ΑΥ, οπότε μετατρέπεται σε ΓΑΥΓΙΑ και τέλος σε ΓΑΥΔΙΑ (νήσος).
Η ονοματολογική εξέλιξη λοιπόν φαίνεται να έχει την εξής σειρά: 
ΩΓΥΓΙΗ/ΩΓΥΓΙΑ/ΓΩΥΓΙΑ/ΓΑΥΓΙΑ/ΓΑΥΔΙΑ/ΓΑΥΔΟΣ.
Αφού λοιπόν διατηρήθηκε το επίθετο ΓΑΥΔΙΑ (νήσος) μέσα από τους αιώνες με διάφορες παραλλαγές (Καυδία, Καύδος, Κλαυδία κλπ.) έφθασε στα νεοελληνικά χρόνια με την μορφή του ουσιαστικού ΓΑΥΔΟΣ.
Κατά την άποψη λοιπόν του φιλόλογου καθηγητή Γεωργίου Μαλεφιτσάκη, όπως αναφέρεται στην ετήσια επιστημονική έκδοση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΟΥ 1988, «όλες οι παραπάνω παρατητήσεις μαζί με την ετυμολογία του ονόματος, στοιχειοθετούν απόλυτα την απόδειξη, ότι η Ωγυγία του Ομήρου είναι η σημερινή Γαύδος. Εκεί στη Γαύδο έριξαν ναυαγό τον Οδυσσέα οι «κραιπνές θύελλες».

Πηγές κειμένων:

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2015

ΠΟΙΗΣΗ της ΘΩΜΗΣ ΜΠΑΛΤΣΑΒΙΑ - δεν είναι που θέλω να πετάξω..όσο πιο μακριά...

δεν είναι που θέλω να πετάξω..όσο πιο μακριά...
είναι που θέλω να σε πάρω μαζί...και θα το κάνω...
δεν αναζητώ κανέναν κόσμο χωρίς να υπάρχεις εσύ σε αυτόν....
δεν..δεν θέλω να χτίσω τίποτα δίχως να'σαι εσύ ο χτίστης...
δεν θέλω ούτε ουρανούς...ούτε φεγγάρια...αν δεν έχω εσένα...
δε θέλω ούτε λουλούδια ..ούτε ουράνια τόξα..μήτε γέλια και χαρές..
εσύ είσαι το γέλιο μου..εσύ η χαρά μου..
εσύ ο ουρανός..το φεγγάρι..
κι εγώ το λουλούδι σου..πάντα αυτό...το τόξο σου το ουράνιο...
που γεμίζω..και θα συνεχίσω... χρώμα τη ζωή σου...
το τραγούδι στα χείλη μου είσαι..πότε σκληρό ροκ..ενίοτε η πιο γλυκιά μπαλάντα...
είσαι το δάκρυ στην άκρη των ματιών μου..το κραγιόν στα χείλη μου...
ο πόνος μου ο αφόρητος..το ξενύχτι μου...μα ακόμη κι αυτά τα αγαπώ...
είναι από σένα...είναι για σένα...πάντα αυτό....
άντε..σήκω...ας πετάξουμε..τι καθόμαστε εδώ;
δεν είναι που θα έγραφα του κόσμου τα ποιήματα για σένα....
είναι που είσαι το ποίημα της ζωής μου...
είναι που δε μου φτάνουν οι λέξεις πια....
είναι που...
ΘΩΜΗ ΜΠΑΛΤΣΑΒΙΑ