Θα διώξω τα σύννεφα _ Καίτη Χωματά

Θα διώξω τα σύννεφα Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Μουσική: Ηλέκτρα Παπακώστα
Πρώτη εκτέλεση: Καίτη Χωματά

Της νύχτας κυλάνε οι ώρες
τον ύπνο μου πήρ' η βροχή,
μη χάθηκες σ΄άγνωστες χώρες,
μη σ'έδεσαν ξένοι καημοί,
μη χάθηκες σ'άγνωστες χώρες,
μη σ'έδεσαν ξένοι καημοί

Να διώξω τα σύννεφα
θα γίνω αγέρι
να φέγγω στο δρόμο σου
θα γίνω αστέρι
κι αν πάλι τ' απόβραδο
καημό θα μου φέρει
θα μείνω στο δρόμο σου
να γίνω φωτιά

Την πόρτα χτυπάει αγέρας
το σπίτι βαραίνει σιωπή
γυρεύω το φέγγος της μέρας
ζητώ τη δική σου φωνή
γυρεύω το φέγγος της μέρας
ζητώ τη δική σου φωνή

Να διώξω τα σύννεφα...

Της νυχτας κυλάνε οι ώρες
τον ύπνο μου πήρε η βροχή
φοβάμαι μην σ' άρπαξαν μπόρες
κι απόμεινα εγώ μοναχή
φοβάμαι μην σ' άρπαξαν μπόρες
κι απόμεινα εγώ μοναχή

Να διώξω τα σύννεφα...

H Ερμούπολη όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα είναι πάντα μια ρομαντική, αλλά και σύγχρονη πόλη

Αρχοντικά σπίτια, με βενετσιάνικες επιρροές και κτίρια που ταιριάζουν τους κλασικούς ρυθμούς της αρχαιότητας, με τις επιρροές της μεσαιωνικής Ευρώπης.

Το πιο γνωστό κτίριο της περιοχής είναι το δημαρχείο που έκτισε ο Τσίλερ το 1898.

Η βόλτα στα γρανιτένια σοκάκια με τα παλιά αρχοντικά, κάνει τον επισκέπτη να νιώθει σαν να βρίσκεται σε κάποια άλλη εποχή. Ο περίπατος στις πλατείες και τις αριστοκρατικές συνοικίες της πόλης αποκαλύπτει την αίγλη του παρελθόντος.

«Σε αυτό τον τόπο ξαναγεννήθηκε η Ελλάδα», είπε κάποτε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Αυτός ο τόπος είναι νησί με πλούσια ιστορία και γνώρισε κατά καιρούς μεγάλη οικονομική και πνευματική ανάπτυξη. Στα μέσα του 19ου αιώνα ήταν εμπορικό και ναυτιλιακό κέντρο.

Εκεί βρίσκονταν οι ταρσανάδες, τα ναυπηγεία δηλαδή, που ενίσχυαν οικονομικά όλη την Ελλάδα. Από το λιμάνι γίνονταν οι περισσότερες εισαγωγές και εξαγωγές ολόκληρης της χώρας, ενώ το εργοστάσιο βυρσοδεψίας του νησιού, στις αρχές του αιώνα, έκανε τζίρο μεγαλύτερο από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ιδιαίτερη αίγλη έδωσε στο νησί και η ανοικοδόμηση του θεάτρου «Απόλλων» το 1864, που είναι πιστό αντίγραφο της σκάλας του Μιλάνου.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η Ερμούπολη θα είναι πάντα μια ρομαντική, αλλά και σύγχρονη πόλη.

Η φωτογραφία που αλιεύσαμε στα social media και δείχνει έναν κεντρικό δρόμο της Σύρου, είναι ο καλύτερος μάρτυρας του σημαντικού παρελθοντος και του λαμπρού παρόντος.

Πηγή

http://www.tilestwra.com/pou-vriskete-aftos-o-panemorfos-dromos-ki-omos-ine-sti-chora-mas/

Ολοι Μαζί Μπορούμε.... Να οργανωθούμε. Να αντιδράσουμε. Να αγωνισθούμε.

Ιπποκρατης Μακρακης

Μην αυταπατώμεθα και να αδρανούμε...

Οι χειρότερες μέρες δεν ήρθαν ακόμα...

Να οργανωθούμε. Να αντιδράσουμε. Να αγωνισθούμε.

Ολοι Μαζί Μπορούμε.

Αυξέντιος Καλαγκός, έχει χειρουργήσει ΔΩΡΕΑΝ 14.000 παιδιά…Ο γιατρός των φτωχών παιδιών

«Να προσπαθείς να γίνεις κάποιος που θα προσφέρει στους άλλους». Αυτό είναι το μότο του διεθνούς φήμης καρδιοχειρουργού κ. Αυξέντιου Καλαγκού. Συμβουλή που κληρονόμησε από τον πατέρα του και προσπαθεί να την κάνει πράξη κάθε λεπτό της ζωής του. Ο 53χρονος Κωνσταντινουπολίτης, διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γενεύης, είναι ξακουστός όχι μόνο για την επιστημονική του επάρκεια αλλά και για την πολύτιμη προσφορά του στον συνάνθρωπό του όπου αυτός και αν μένει και σε όποια οικονομική κατάσταση και αν βρίσκεται.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που τον αποκαλούν «φύλακα άγγελο» των άρρωστων φτωχών παιδιών, και όχι άδικα. Τα τελευταία 14 χρόνια έχει χειρουργήσει περισσότερα από 13.000 άπορα παιδιά, μέσα από πρόγραμμα του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Coeurs pour tous» («Καρδιές για όλους») που ο ίδιος έχει ιδρύσει. Ταξιδεύει από τη μια άκρη της Γης στην άλλη χαρίζοντας ξανά τη ζωή σε παιδιά με σοβαρά καρδιακά προβλήματα. Αρκεί ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα, για να αναλάβει δράση.

Και πού δεν έχει πάει. Μαρόκο, Αλγερία, Μαυρίκιο, Σενεγάλη, Λίβανο, Συρία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Ινδία, Βιετνάμ, Σερβία, Ερυθραία, Μολδαβία, Ουκρανία, Ρουμανία, Κύπρο και τελευταίως Ελλάδα. Εν μέσω οικονομικής ύφεσης, πώς θα μπορούσε να μείνει η χώρα μας έξω από τον κατάλογο; Στην Ελλάδα, το όνομά του έγινε ευρέως γνωστό μετά τη συνεργασία που εξασφάλισε το Νοσοκομείο Παίδων «Μητέρα». Ο κ. Καλαγκός μεταβαίνει στην Αθήνα μία φορά τον μήνα (αναμένεται να έλθει την προσεχή εβδομάδα) και κάνει, κατά μέσο όρο, τέσσερα ως πέντε χειρουργεία. Από τον Σεπτέμβριο, οπότε ξεκίνησε η συνεργασία του με το Νοσοκομείο, ως και σήμερα έχει χειρουργήσει δωρεάν εννέα παιδιά με σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα.

Ο κ. Καλαγκός χειρουργεί συνολικά περίπου 1.000 περιστατικά τον χρόνο, παιδιά και ενηλίκους. Από αυτά, περίπου 300 αφιλοκερδώς μόνο στη Γενεύη και περίπου άλλα τόσα σε άλλες χώρες. Τα έξοδα καλύπτονται από το Ιδρυμα «Coeurs pour tous», το οποίο ίδρυσε το 1998. «Σε αυτό συμμετέχουν βασιλικές οικογένειες, ακόμη και ελβετικές τράπεζες» λέει ο ίδιος, χωρίς να θέλει να αποκαλύψει τα στοιχεία των συμμετεχόντων.

Ο φιλάνθρωπος πατέρας
Η φιλανθρωπική δράση τού επίσης γιατρού πατέρα του έπαιξε καταλυτικό ρόλο στον τρόπο ζωής του κ. Καλαγκού. «Ο πατέρας μου ήταν παθολόγος, διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Βαλουκλή στην Κωνσταντινούπολη. Στην περιοχή του Αγίου Στεφάνου είχε μια μονοκατοικία και εκεί έκανε ιατρείο. Από το πρωί ως το βράδυ ήταν με τους ασθενείς του και δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα εξέταζε δωρεάν φτωχούς ανθρώπους. Η φιλανθρωπία, η αλληλεγγύη, η ιατρική ως λειτούργημα υπήρξε βίωμα μέσα από την οικογένεια» λέει ο κ. Καλαγκός. Η προσφορά του πατέρα του ήταν τόσο σημαντική σε βαθμό που αναγνωρίστηκε και από τους Τούρκους. Εδωσαν το όνομά του σε δρόμο της περιοχής του Αγίου Στεφάνου.

Μιλώντας για την ανθρωπιστική δράση του πατέρα του και την ευαισθησία που είχε απέναντι στους ασθενείς, τους οποίους δεν διέκρινε σε πλούσιους και φτωχούς, λέει ότι μπορεί να οφείλεται και στο γεγονός ότι ο ίδιος πέρασε δύσκολες στιγμές. «Ουσιαστικά είδε την οικογένειά του να χάνει όλα τα υπάρχοντά της, να διώκεται από το Προκόπι και να αναγκάζεται να μετακομίσει στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας μου, για να μπορέσει να σπουδάσει, διάβαζε με το κερί. Είχε νιώσει στο πετσί του την έλλειψη οικονομικών πόρων και πού μπορεί αυτό να οδηγήσει. Γι’ αυτό ήθελε να βοηθάει όλους τους ανθρώπους, χωρίς να κάνει διακρίσεις. Με αυτές τις αξίες μεγάλωσε και εμάς, τα παιδιά του». Εκτός από τον μεγάλο δάσκαλο της ζωής του, τον πατέρα του, ο κ. Καλαγκός είχε την τύχη να βρεθεί σε μεγάλους δασκάλους της Ιατρικής, τον σερ Μαγκντί Γιακούμπ και τον Αλέν Καρπεντιέ (ο εμπνευστής τής πρώτης τεχνητής βαλβίδας καρδιάς). «Οι δύο δάσκαλοι», σημειώνει, «μού μετάγγισαν την αυταπάρνηση και το σθένος που θα πρέπει να έχει ένας χειρουργός».

«Εργάζομαι 20 ώρες την ημέρα»
Εξαιρετικά επίπονο είναι το πρόγραμμα του κ. Αυξέντιου Καλαγκού, καθώς εργάζεται καθημερινά περί τις 20 ώρες. Η ζωή του μοιράζεται ανάμεσα σε χειρουργεία, συναντήσεις και διαλέξεις. Το περίεργο είναι ότι δεν νιώθει κουρασμένος ούτε λεπτό. «Το χαμόγελο ενός παιδιού, η χαρά των γονιών του… Αυτή είναι η ανταμοιβή μου. Τότε ούτε κούραση νιώθω ούτε τίποτα. Παίρνω κουράγιο και συνεχίζω». Η ζωή που έχει ακολουθήσει ο κ. Καλαγκός έχει τα οφέλη της, έχει όμως και τα κόστη της, καθώς αποβαίνει εις βάρος της οικογένειάς του. Ωστόσο ο ίδιος θεωρεί ότι «όταν ο Θεός σού έχει δώσει ένα χάρισμα, πρέπει να το μοιράζεσαι. Δεν πρέπει να κλείνεις ποτέ τα μάτια σου στους άλλους».

ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΔΕΨΕΙ
Ενα κουτί φιλιά για τον γιατρό
Δύο περιπτώσεις παιδιών που έχει αναλάβει ο κ. Καλαγκός έχουν μείνει ανεξίτηλες στο μυαλό του και στην ψυχή του: αυτή της μικρής Σταυριάνας και της Ελγκα από τη Γεωργία.

Το πρώτο κοριτσάκι ήταν από την Αθήνα και η περίπτωσή του επείγουσα. Επρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση εντός δύο εβδομάδων. Υπήρχε όμως μία ακόμη δυσκολία: οι γονείς του λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων δεν έδιναν τη συγκατάθεσή τους για μετάγγιση αίματος. Ο καρδιοχειρουργός κ. Αυξέντιος Καλαγκός, με την υλικοτεχνική υποστήριξη του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γενεύης, κατάφερε να ολοκληρώσει τη χειρουργική επέμβαση με τη μικρότερη δυνατή αιμορραγία.

Η δεύτερη περίπτωση, αυτή της Ελγκα από τη Γεωργία, του προκαλεί ακόμη και σήμερα, 15 χρόνια μετά, συγκίνηση όταν τη φέρνει στο μυαλό του. Το κοριτσάκι ήταν τότε επτά ετών με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου. «Οι γονείς της πούλησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν προκειμένου να πάνε στην Τιφλίδα για να υποβληθεί η μικρή σε χειρουργική επέμβαση. Η επέμβαση έγινε και όλα πήγαν καλά. Λίγο πριν βγει από το νοσοκομείο η μικρούλα Ελγκα ήρθε και με βρήκε. Στα χέρια της κρατούσε ένα ξύλινο κουτί. Μου το έδωσε και μου είπε: “Δεν έχω κάτι άλλο να σας δώσω. Ξέρω ότι αυτό δεν έχει μεγάλη αξία. Το είχα όμως στο δωμάτιό μου και έχω βάλει μέσα όλα τα φιλιά μου”. Το ξύλινο αυτό κουτί το έχω πάνω στο γραφείο μου και το κοιτάζω κάθε πρωί προτού ξεκινήσω τη μέρα μου. Κάθε φορά που το κοιτάζω σκέφτομαι τι είναι αυτό που έχει πραγματική αξία στη ζωή. Και προχωράω…».

tovima.gr

______________

http://www.holynews.gr/11717/ke-tora-sevasmos-afxentios-kalagkos-echi-chirourgisi-dorean-14-000-pedia-o-giatros-ton-ftochon-pedion/

Το κοριτσάκι ανεβασμένο στην καρέκλα δίπλα στον πατέρα του ήθελε να δει την Ικαρία,

Maria Vergi

 Αιγαίο Πέλαγος.

....το μπαλόνι είναι στα χέρια του κοριτσιού από την Σάμο.

....και κάπως έτσι άρχισε ο καυγάς με -δυστυχώς κατώτερο μέλος του πληρώματος.

Το κοριτσάκι ανεβασμένο στην καρέκλα δίπλα στον πατέρα του ήθελε να δει την Ικαρία, έρχεται ο μάγκας με ύφος, αμολάει ένα, δύο down, σπρώχνοντας την καρέκλα ....φουντώνω και αρχίζω.

"Αυτά τα λες και στους Ευρωπαίους που αμολάνε τις ποδάρες τους κατακαλόκαιρο στους καναπέδες και στις καρέκλες;"

Η συνέχεια ακατάλληλη για δημόσιο μέσο....

- Έχεις δει πως βρόμισαν το πλοίο;

Το πλοίο πεντακάθαρο κι οι πρόσφυγες που έτρωγαν πρόχειρα έξω όχι μόνο πετούσαν τα άχρηστα στον κάδο αλλά σκούπισαν και το πλαστικό τραπεζάκι.

Η συμπαράσταση από τους συνέλληνες ; αδιαφορία.

Είμαι υποχρεωμένη όμως να τονίσω πως ο συγκεκριμένος ναυτικός ήταν εξαίρεση.

Στο πλοίο Νήσος Μύκονος οι εργαζόμενοι ναυτικοί συμπεριφέρονται με ευγένεια και καλοσύνη στους πρόσφυγες.....προσωπική μου εμπειρία μετά από πολλά ταξίδια.

Μου αρέσει!

Τέλειο!

Χαχα

Ουάου!

Λυπάμαι...

Έλεος!

UNICEF- Τα παιδιά σε απόγνωση είναι δίπλα μας!

ΑΣ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ

Αγαπητέ υποστηρικτή της UNICEF,

Μέχρι τώρα απευθυνόμαστε σε εσάς με εκκλήσεις που αφορούσαν σε ένα τόπο μακρινό και η εικόνα ήταν σημαντική για να σας μεταφέρει το μέγεθος του προβλήματος. Δυστυχώς οι εικόνες είναι πλέον οικείες, καθώς η ανθρωπιστική κρίση είναι πλέον γνωστή και είναι δίπλα μας. Το πρόβλημα μεγάλο και χρειάζεται μεγάλες παρεμβάσεις και ακόμα περισσότερο, μια μεγάλη καρδιά για να χωρέσει τα χιλιάδες παιδιά και τις μητέρες που εγκλωβίστηκαν στη χώρα μας, στο ταξίδι τους προς την ελπίδα, προς ένα καλύτερο αύριο, μακριά από τις φλόγες του πολέμου, από το φόβο και την ενέδρα του θανάτου. Το Φεβρουάριο, οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούσαν περίπου το 60% των ροών των προσφύγων μέσω θαλάσσης, ενώ τον περασμένο Σεπτέμβριο μόλις το 27%.

Χρειαζόμαστε την υποστήριξή σας, σήμερα κιόλας, γιατί κάθε λεπτό που περνάει δυσχεραίνει τη θέση ευάλωτων οικογενειών.

 Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας για να καταθέσετε τη βοήθειά σας, για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Αν έχετε υποστηρίξει ή υποστηρίζετε ήδη τη δράση μας αυτή, σας ευχαριστούμε θερμά, αλλά σας παρακαλούμε να προωθήσετε το μήνυμα αυτό γιατί χρειαζόμαστε την υποστήριξη όλων των ευαισθητοποιημένων ανθρώπων, για να ανταποκριθούμε επαρκώς στο πρόβλημα αυτό, που έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.

Η UNICEF επεκτείνει συνεχώς τη δράση της στη χώρα μας με προγράμματα που περιλαμβάνουν την παιδική προστασία, την υγιεινή, το μητρικό θηλασμό, τα ασυνόδευτα παιδιά και άλλα (για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε στο τέλος του email αυτού).

Η ζεστασιά και η ανθρωπιά του Έλληνα, παρά τις δυσκολίες που βιώνει, έχει ξεπεράσει τα σύνορα. Η γλώσσα επικοινωνίας δεν αποτελεί πρόβλημα. Είναι η γλώσσα της αλληλεγγύης και της απέραντης προσφοράς, που διακρίνει τους Έλληνες, τιμώντας την αξία της «φιλοξενίας», ενώ παράλληλα δίνει ένα μάθημα ανθρωπιάς στον υπόλοιπο κόσμο, τιμώντας τον τόπο μας και τους ανθρώπους του.

Για τη μητέρα που έφυγε από τη χώρα της κυνηγημένη, διασχίζοντας με το μωρό στην αγκαλιά της τη θάλασσα, για τα παιδιά που στο ταξίδι έχασαν τους γονείς τους, για τα παιδιά που βιώσαν τη χειρότερη πλευρά της ζωής στην πιο τρυφερή τους ηλικίας, για όλους αυτούς, χρειαζόμαστε την υποστήριξή σας. Κάντε τη δωρεά σας, σήμερα κιόλας.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση και τις θερμότερες ευχαριστίες μας,


Ηλία Λυμπέρης
Γενικός Διευθυντής

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ UNICEF ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Σημαντική είναι η δημιουργία ειδικών κέντρων υποστήριξης και φροντίδας blue dots (μπλε κουκίδες) (φωτογραφία), οι υπηρεσίες των οποίων περιλαμβάνουν: χώρο φιλικό προς τα παιδιά, ειδικό χώρο για μητέρες, βρέφη και νήπια, ιδιωτικούς χώρους για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, ψυχοκοινωνικές πρώτες βοήθειες, ασφαλείς χώρους για να κοιμούνται γυναίκες και παιδιά, κοινωνικούς λειτουργούς για παροχή βοήθειας, γραφείο πληροφοριών. Στη χώρα μας ξεκίνησαν ήδη τη λειτουργία τους τρεις, σε συνεργασία με άλλες οργανώσεις, στην Κω, στη Λέσβο και στην Ειδομένη, ενώ ο προγραμματισμός είναι να λειτουργήσουν επιπλέον οκτώ. Η UNICEF με την πολύχρονη εμπειρία της αλλά και την πολύτιμη τεχνογνωσία της σε θέματα χειρισμού μεγάλων κρίσεων, παρέχει βοήθεια προς την πολιτεία για την προστασία των ασυνόδευτων παιδιών, την επιτάχυνση των διαδικασιών ταυτοποίησης και καταγραφής, την ισχυροποίηση των δομών φιλοξενίας. Σε συνεργασία με την πολιτεία ενισχύει το σύστημα παιδικής προστασίας της χώρας μας με την τεχνογνωσία ειδικών στα θέματα αυτά που θα ωφελήσουν όχι μόνο τα προσφυγόπουλα, αλλά όλα τα παιδιά στην Ελλάδα. Επίσης, θα συμβάλει στην επιμόρφωση του προσωπικού πρώτης γραμμής.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ UNICEF - Ανδρ. Δημητρίου 8 & Τζ. Κέννεντυ 37, 161 21 Καισαριανή
Τηλεφωνικό Κέντρο: 210 72 55 555, Φαξ: 210 72 52 555, 210 72 35 555

Σπάνιες φωτογραφίες από το Ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία»

Αθήνα 1888-1890.

Το 1888 μετά το θάνατο του συνεταίρου του Σάββα Κέντρου, ο Ευστάθιος Λάμψας γίνεται ο μοναδικός ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρετανία» και προβαίνει στην πρώτη επέκτασή του. Από εκεί και η σπάνια αυτή εικόνα.

Στοιχεία:
Μέγαρο Αντωνίου Δημητρίου-Ξενοδοχείον «Μεγάλη Βρετανία»
Οδός Βασ. Γεωργίου Α’ 2
Αρχιτέκτων: Theophil Hansen [γεν. 13.07.1813 – † 17.02.1891]
Κατεδάφιση: 1956 – 1957
Στη θέση του τον νέο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία».

Αθήνα 26 Ιανουαρίου 1958.

Σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο όπου καταγράφεται το Μέγαρο Δημητρίου – το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία- κατεδαφισμένο.

«Από το αρχικό διώροφο κτίσμα του Θ. Χάνσεν (1844) διατηρήθηκαν ανακατασκευασμένες οι προ της εισόδου επί της οδού Βασ. Γεωργίου αψίδες, και το υπόλοιπο οικοδόμημα κατεδαφίστηκε (1957), για να δώσει την θέση του σε μία ΝΕΑ κατασκευή, όπου καταβλήθηκε προσπάθεια να διατηρήσει αυτή εξωτερικά το ιδιαίτερο νεοκλασικό ύφος του Χάνσεν.

Σε πρώτο πλάνο παρελαύνει πάνω στη Βασιλίσσης Σοφίας η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού ενώ χιονίζει….» (credit: Tobias Knut)

Αθήνα 1958-1959.

Σπάνιο ντοκουμέντο.

«Hotel Le Petit Palais» – Μεγάλη Βρετανία…

Το καλοκαίρι του 1957 κατεδαφίζουν το αρχοντικό – κόσμημα που στέγασε αρχικά το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία.

Πρόκειται για το Μέγαρο Αντωνίου Δημητρίου, έργο του Δανού αρχιτέκτονα Theophil Hansen [γεν. 13.07.1813 – † 17.02.1891] που ανεγέρθηκε μεταξύ των ετών 1842-1844.

Στην παραπάνω φωτογραφία καταγράφεται η ανέγερση του νέου κτηρίου που κράτησε εξωτερικά -στην είσοδο- το ύφος του Μεγάρου Δημητρίου με την χαρακτηριστική τοξοστοιχία.

Πολιτικός Μηχανικός: Κώστας Βουτσινάς

Το διάστημα που γίνονται οι εργασίες ανέγερσης, το ξενοδοχείο λειτούργησε στο «Le Petit Palais», κτήριο του μεσοπολέμου που αποτελείτο από την πτέρυγα της Βουκουρεστίου και την πτέρυγα της Πανεπιστημίου.

Οι νέες πτέρυγες οικοδομήθηκαν την δεκαετία του 1920. Κατά την διάρκεια της επέκτασης της Μεγάλης Βρετανίας ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Στάθης Λάμψας αναγκάστηκε και νοίκιασε για 10 χρόνια (1923-1933) το Ανάκτορο του Πρίγκηπα Νικολάου – Μέγαρο Στέφανου Ψϋχα – νύν Ιταλική Πρεσβεία, Λεωφ. Βασιλίσσης Σοφίας και Σέκερη 2.

Ας σημειωθεί επίσης οτι η πτέρυγα της Πανεπιστημίου εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 1930.

Πηγή: Έλενα Παπανδρέου «Ιστορία του Ξενοδοχείου «της Μεγάλη Βρετανίας»

Επίσης,αριστερά στο βάθος, καταγράφεται η ανέγερση της τεράστιας πολυκατοικίας επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας 2-4-6 και Όθωνος 10.

Εκεί υπήρχε το Μέγαρο Νεγρεπόντι-Λουριώτη με την θαυμάσια κιονοστοιχία, έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα – μηχανικού : Eugène Troump [γεν. 1843 – † ;]. Το μέγαρο Νεγρεπόντι-Λουριώτη εκτιμάται οτι ανεγέρθηκε γύρω στα 1878 και κατεδαφίστηκε τον Απρίλιο του 1957. 

Κείμενο: Δέσποινα Δρεπανιά

http://www.npress.gr/